ภิกขุ ๔๐๐ รูป : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 57 / 231

๑๕๒ คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ (๔) ข้อความในสองประโยคนั้น จะต้องเป็นประโยคบอกเล่า ประโยคหนึ่ง เป็นประโยคปฏิเสธประโยคหนึ่ง เช่น ถ้าประโยคต้นเป็น ประโยคบอกเล่าประโยค กิมงค์ ปน จะต้องเป็นประโยคปฏิเส

คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ มุ่งเน้นการเข้าใจการสร้างประโยคบอกเล่าและประโยคปฏิเสธ โดยยกตัวอย่างการใช้คำในประโยคที่มีความหมายชัดเจน สํานวนไทยสันทัดจะช่วยให้นักเรียนแปลได้ง่ายขึ้น และมีความเข้าใจในภ

ศัพท์และความหมาย ๑๗๗ ถ้าเป็นศัพท์อาขยาต ก็ต้องปรุงด้วยเครื่องปรุงในอาขยาต มี วิภัตติ กาล บท วจนะ บุรุษ ธาตุ วาจก และปัจจัย ครบทั้ง ๔ อย่าง ถ้าเป็นศัพท์กิริยากิตก์ ก็ต้องปรุงด้วยเครื่องปรุงของกิตก์ มี

บทความนี้พูดถึงแนวทางการปรุงศัพท์ในอาขยาตและกิริยากิตก์ โดยอธิบายถึงเครื่องปรุงที่จำเป็นต้องมี เช่น วิภัตติ วจนะ กาล ธาตุ วาจก และปัจจัย หากขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งจะถือว่าบกพร่องทางไวยากรณ์ พร้อมตัวอย่างกา

เป็น ศัพท์และความหมาย ๑๘๙ ผู้ขยันไม่เกียจคร้านในกิจที่จะพึงช่วยกันทำ ถึง พร้อมด้วยปัญญา พิจารณาอันเป็นอุบายในกิจนั้น อาจทำอาจจัดได้ : อิธ ภิกฺขเว ภิกขุ ฯเปฯ ตตฺถ ทุกโข โหติ อนลโส ตรุปายาย วีมสาย สมนนา

บทนี้กล่าวถึงความหมายและการใช้ศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับคำว่า 'ก่อน' ในภาษาไทย โดยเน้นความแตกต่างระหว่างคำว่า 'ปรม' และ 'ตาว' ที่มีความหมายว่า 'ก่อน' และแสดงถึงการใช้ในการประโยคต่างๆ นอกจากนี้ ยังมีการแจ้ง

๑๙๒ คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ อิตโรปิ อยู๋ ปวิสนฺโตปี 1 อกเมยยาติ ฯ (๑/๓๘) : มรณภเยน ตชฺชิตสุส ปนสุส ( จุนทกริกสฺส ) พหิ นิกขมน์ นิวาเรต์ อสกโกนโต สพโพ เคหชโน ฯเปฯ รกฺขนฺโต อจฺฉติ ฯ อิตโรป อนุโต

คู่มือนี้นำเสนอวิธีการแปลภาษาไทยเป็นมคธ โดยเฉพาะการใช้ศัพท์ที่มีความสัมพันธ์กันในธรรมชาติ เช่น มือเท้า ตา หู และอื่นๆ พร้อมตัวอย่างการใช้งานในการแปล เทคนิคการเลือกศัพท์ อปร และการกล่าวถึงวัตถุหรือบุคค

: ศัพท์และความหมาย ๑๙๓ ตาม ปวิสิตวา นิสินเน, อปโรป นารโท นาม ตาปโส หิมวนฺตโต อาคนฺตฺวา ฯเปฯ (๑/๓๗) สา ปน เถเรน “กเถหิเยวาติ” วุจจมานา อาทิ ฯเปฯ เถโร อญฺญานิปิ วิมานทวารานิ คนตวา อาคตาคตา อปราบ เทวธีตโ

บทความนี้อธิบายถึงการใช้ศัพท์ในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะการใช้ศัพท์ อญฺญตร ที่หมายถึง 'คนหนึ่ง สิ่งหนึ่ง' และการนิยามความหมายเพิ่มเติมเกี่ยวกับดาบสกับเทพธิดา โดยมีตัวอย่างในบทพระธรรมเทศนาเพื่อแสดงให้เห็นถึง

๑๙๘ คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ ตัดสินใจได้ว่า จะต้องใช้ศัพท์เช่นไร ในข้อความตอนนั้น เพราะอาจใช้ได้ หลายศัพท์ ในข้อความอย่างเดียวกัน เมื่อจะต้องตัดสินใจใช้ศัพท์เช่นนี้ ก็เป็นความลำบากอยู่เหมือนกัน

คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ นำเสนอแนวทางการเลือกใช้ศัพท์ที่ถูกต้องในข้อความต่าง ๆ โดยเน้นความสำคัญของการเลือกคำที่มีความหมายเหมือนกัน และเหมาะสมกับบริบทการใช้งาน เนื้อหายังแสดงตัวอย่างศัพท์ที่สามา

เป็น ไม่ใช่ ชี้แจง การเรียงประโยคอธิบายความ ๒๕๙ เอา (จีวร) เท่านั้นไปได้เหมือนนก ฯ : เตจีวริโก ภิกขุ สนฺตุฏฺโฐ โหติ กายบริหารเป็น จิวเรน, เตนสฺส ปกขิโน วัย สมาทาเยว คมน์ ฯ (วิสุทธิ์ ๑/๔) : ฯเปฯ เป็นสุ

เนื้อหานี้นำเสนอการเปรียบเทียบภิกษุและนก โดยอธิบายถึงการเดินทางและการบริโภคจีวรผ่านทางการใช้ศัพท์คู่และอุปมาเพื่อเพิ่มความเข้าใจในบทเรียนที่มีความสำคัญ ทั้งนี้ บทความอ้างอิงถึงการปรับใช้ภาษาที่ถูกต้อง

การเรียงประโยคอธิบายความ ๒๗๕ สละสลวย ความไทย : พระวินัยธรแสดงว่า แม้ลักษณะของอุปจารบ้าน ก็คือร่วมในสถานที่ตกของก้อนดิน ที่ถูกขว้างไป เป็น ไม่ใช่ หรือเป็น เหมือนอย่างพวกเด็กหนุ่ม เมื่อจะทดลองกำาลัง ของ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการเรียงประโยคในพระวินัยธร โดยแสดงให้เห็นลักษณะการขว้างก้อนดินเพื่อทดลองกำลังของตนในบริบทข้อเขียนทางพระพุทธศาสนา และมุ่งเน้นการตีความหมายของคำต่าง ๆ ตามที่พระสุตตันติกะได้กล่าวไว้ เช

๒๘๖ คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ ไปนี้ นักกีฬาและนักมวยต้องซ้อมหนักก่อนแข่งขันเสมอ - ถ้าท่านไม่หนักใจ ผมจะขออยู่ในที่นี้สักสองสามวัน เพื่อความชัดเจนยิ่งขึ้น พึงสังเกตดูตัวอย่างเปรียบเทียบดังต่อ ไทย

บทนี้เสนอวิธีการแปลจากภาษาไทยเป็นภาษามคธ โดยมีตัวอย่างประกอบการเรียนรู้ การเข้าใจโครงสร้างและการใช้ประโยคแบบต่างๆ การเปรียบเทียบและวิเคราะห์คำศัพท์เพื่อเสริมสร้างความรู้ในภาษามคธ นอกจากนี้ยังมีการอธิบ

๒๘. คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ ไปนี้ ไทย : เธอจะทํางาน หรือจะนอนอยู่ตรงนี้กันแน่ มคธ : ก็ ตัว กมฺมนฺต์ กาตุกาโม, อุทาห อิธ นิปชฺชิตฺกาโม ฯ ไทย : พระภิกษุรูปนั้นใช่ท่านสุนทโรหรือไม่ มคธ : กี โส สุ

คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคธ ป.ธ.๔-๙ นำเสนอการแปลประโยคภาษาไทยเป็นภาษามคธ โดยมีตัวอย่างการแปลที่เน้นการสร้างประโยคที่มีความหมายชัดเจน เช่น การใช้คำว่า 'จึง', 'เพราะ', และ 'ฉะนั้น' ในภาษาไทยและการเปรียบเทีย

เบ็ดเตล็ด ๓๔๓ ยทท ใช้แสดงส่วนย่อย ที่มีอย่างเดียวคล้ายเป็นคำไข หรือคำอธิบาย เช่น และวางไว้หน้าศัพท์ที่เป็นส่วนย่อยนั้น : เอตทัคค์ ภิกฺขเว... ภิกขุ, ยทิท : คหนํ เหตุ ภนฺเต, ยาท มนุสสา ฯ (๒/๑๓) เสยฺยถีท

บทความนี้กล่าวถึงการใช้คำและสำนวนในภาษาไทย โดยเฉพาะการใช้คำว่า ยทท เช่นในการแสดงส่วนย่อยที่มีอย่างเดียว และ เสยฺยถีทำ ที่ใช้แสดงส่วนย่อยหลายๆ อย่าง นอกจากนี้ยังพูดถึงคำว่า "เพราะ" ที่มีที่มาจากรูปแบบต

1. อิม์ กมฺมฏฺฐานํ ภาเวตวา อรหัตต์ ปตฺตานํ ภิกขูนํ วา ภิกขุนีน วา อุปา สกานํ วาอุปาสิกานํ วา คณนปริจฺเฉโท นาม นตฺถิฯ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกาที่ได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์เพราะเจริญ กายคตาสติกัมมัฏฐา

การปฏิบัติกายคตาสติอย่างถูกต้องจะนำไปสู่การเข้าถึงพระธรรมกาย ผู้ที่เจริญกายคตาสติตามลำดับสามารถเข้าถึงการรวมใจเป็นหนึ่งในดวงปฐมมรรค โดยมีตัวอย่างจากพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนีในเรื่องติลักขณาทิคาถา นอก

ศาลาธรรมบท ภาค ๑-๘ (๖๒) 5. บัณฑิตวรรควรรณนา ๑. เรื่องพระราธเถระ [50] อลีนจิตต์ นิสสาย ปหฎฐา มหตี จมู โกสล เสนาสนตุฏฐิ ชีวคฺคาห์ อคาหยิ; เอวํ นิสสยสมฺปนฺโน ภิกขุ อารทธวิริโย ภาวนํ กุสล ธมุม โยคกเขมสุส

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงพระราธเถระในศาลาธรรมบท ภาค ๑-๘ โดยกล่าวถึงการเจริญกุศลธรรมของบัณฑิตที่มีความเพียรและมุ่งหวังจะบรรลุธรรม สื่อถึงถึงการปล่อยวางสังโยชน์และบรรลุธรรมเป็นแดนเกษมในที่สุด นอกจากนี้ยังพ

๙๑ เรื่องพรานเบ็ดชื่ออริยะ น เตน อริโย โหติ เยน ปาณานิ หีสติ อหิสา สพฺพปาฌาน อริโยติ ปวุจฺจตีติ บุคคลไม่ชื่อว่าเป็นอริยะ เพราะเหตุเบียดเบียน สัตว์ บุคคลเรากล่าวว่าเป็นพระอริยะ เพราะไม่ เบียดเบียนสัตว์

เรื่องเล่ามุ่งเน้นไปที่ความหมายของคำว่า 'อริยะ' ซึ่งจะเป็นบุคคลที่ไม่เบียดเบียนสัตว์ และความสำคัญของศีลและวัตรสำหรับภิกษุ โดยกล่าวถึงการไม่ควรพอใจร่างกายหรืออารมณ์ก่อนที่จะถึงความสิ้นอาสวะ หรือความปล่

๑๓๔ ยสฺส ฉนฺติสติโสตา มนาปสฺสวนา ภุสา มหาวหนฺติ ทุกทิฏฐิ สงฺกปปา ราคนิสสิตา สวนฺติ สพฺพธี โสตา ลตา อุพฺภิชฺช ติฏฺฐิติ ตญฺจ ทิสวา ลต์ ชาติ มูลํ ปญฺญาย ฉินฺทถ. สริตานิ สิเนหิตานิ จ โสมนสุสาน ภวนฺติ ชนฺต

ในเนื้อหาเกี่ยวกับบทเรียนนี้ เราจะพูดถึงความสำคัญของสติและความรู้ ซึ่งมีผลต่อวิถีชีวิตที่ดี ช่วยให้ผู้มีสติสามารถตัดสินใจได้อย่างถูกต้องและสอดคล้องกับความเป็นจริง การเข้าใจธรรมชาติของสติจะนำไปสู่ความส

๑๔๙ ในอุบายเครื่องแนะนำของท่านผู้ฉลาด และเพราะ ความเป็นผู้ขลาดต่อภัย ความสวัสดีจากภัยใหญ่นั้น ได้มีแล้วแก่เรา. จกขนา สํวโร สาธุ สาธุ โสเตน สํวโร ฆาเนน สํวโร สาธุ สาธุ ชิวหาย สํวโร กาเยน สํวโร สาธุ สาธ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสำรวมทางตา หู จมูก ลิ้น กาย วาจา และใจ ซึ่งเป็นคุณยังประโยชน์ให้สำเร็จในชีวิต การมีความสำรวมในทวารทั้งปวงช่วยให้เราห่างไกลจากภัยและนำไปสู่ความสวัสดี ความสุขและความสงบสุขในชีวิตนั้นน

១៥២ เรื่องภิกษุชื่อโกกาลิกะ อวธี วต อตฺตานํ สุคคดีตาม กฎฐสม กจฺฉโป วยาหรํ คิริ วาจาย สถิยา วธ. กจฉป์ วุยสน์ คตนฺติ เอต์ปิ ทิสวา นรวีรเสฎฐ วานํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวล ปสฺสติ พหุภาเป็น เต่าเปล่งวาจาได้ฆ่

ในบทความนี้กล่าวถึงภิกษุโกกาลิกะและบทเรียนเกี่ยวกับการใช้วาจา โดยเน้นที่การพูดอย่างมีปัญญาและการเรียนรู้จากความผิดพลาดเพื่อหลีกเลี่ยงผลร้ายที่จะตามมา การพูดที่มีคุณค่าช่วยเพิ่มความดีงามในชีวิต ข้าพเจ้

ย่อมไพเราะ. ๑๕๓ เรื่องพระธรรมารามเถระ ธมฺมาราโม ธมฺมรโต ธมฺม อนุวิจินฺตย์ ธมฺม อนุสสร์ ภิกขุ สทฺธมฺมา น ปริหายที่ติ ภิกษุมีธรรมเป็นที่มายินดี ยินดีแล้วในธรรม ใคร่ครวญอยู่ซึ่งธรรม ระลึกถึงธรรมอยู่ ย่อม

เรื่องนี้กล่าวถึงภิกษุที่ยึดถือธรรมเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว ไม่เสื่อมจากพระสัทธรรม โดยยกตัวอย่างถึงช้างที่สามารถแยกแยะระหว่างคำของโจรกับคำของสมณะ ซึ่งชี้ให้เห็นถึงคุณค่าของการมีจิตนึกถึงธรรม และการคบค้าค

๑๕๔ สลาภ์ นาติมญฺเญยฺย นาญเญส์ ปิทย์ จเร อญฺเญสํ ปิทย์ ภิกขุ สมาธิ นาธิคจนติ อปปลาโภปิ เจ ภิกฺขุ สลาภ นาติมญญัติ ติ เว เทวา ปสนฺติ สุทธาชีวมตนทิตนฺติ ภิกษุไม่ควรดูหมิ่นลาภของตน ไม่ควรเที่ยว ปรารถนาลาภ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ดูหมิ่นลาภในตัวเองของพระภิกษุ โดยชี้ให้เห็นว่าการปรารถนาในลาภของผู้อื่นจะทำให้ไม่สามารถเข้าถึงสมาธิได้ และการมีอาชีพที่หมดจดจะได้รับการสรรเสริญจากเทวดา เนื้อหายังกล่

๑๕๖ ธรรมแล ย่อมรักษาบุคคลผู้ประพฤติธรรม ธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ย่อมนำความสุขมาให้ นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ผู้มี ปกติประพฤติธรรม ย่อมไม่ไปสู่ทุคติ เมตตาวิหาร โย ภิกขุ ปสนฺโน พุทธส

ธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ย่อมนำความสุขมาให้ แสดงถึงอานิสงส์ในการปฏิบัติธรรม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยป้องกันบุคคลจากการไปสู่นรก เผยให้เห็นวิธีการเข้าถึงเมตตาวิหาร และเน้นการพัฒนาอารมณ์ทางจิตเพื่อให้สา